وقتی که مردم...
وقتی که مردم...
تابوتم را سیاه كن تا همه بدونند كه سياه بخت بودم
بر روي سينه ام تكه اي يخ بگذار تا به جاي خودت برايم گريه کند
چشم هایم را باز بگذار تا همه بدونند چشم انتظار تو بودم
خاطرات بازیچه بودنم را با خودم دفن كن
و آخر اينكه...
دست هایم را ببند تا همه بدانند خواستم ولي نتوانستم
زيباترين تصويري كه در زندگانيم ديدم نگاه عاشقانه و معصومانه تو بود
زيباترين سخنی كه شنيدم سكوت دوست داشتني توبود
زيباترين احساساتم گفتن دوست داشتن تو بود
زيباترين انتظار زندگيم حسرت ديدار توبود
زيباترين لحظه زندگيم لحظه با تو بودن بود
زيباترين هديه عمرم محبت توبود
زيباترين تنهاييم گريه براي توبود
زيباترين اعترافم عشق توبود
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸۷/۰۶/۳۱ ساعت 11:5 PM توسط ایدین
|
