یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم, وقت پر پر شدنش سازو نوایی نکنیم
گر که در خویش شکستیم صدایی نکنیم
پرپروانه شکستن هنری نیست
گر شکستیم منو مایی نکنیم
یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم
وقت پر پر شدنش سازو نوایی نکنیم
یادمان باشد ........
اری یادمان باشد اگر خاطره مان تنها ماند
طلب عشق زهر بی سرو پایی نکنیم
عشق من
عشق من ، منو صدا کن
منو از خودم رها کم
تو اجاق مرده ی دل
آتشی تازه به پا کن
تو منو از نو بنا کن
عشق من منو صدا کم
قصمو بی انتها کن
روبروت اینه بذار
ابدیتی بنا کن
عشق من ، منو صدا کن
قصه ی نگفته ام من
تو بیا روایتم کن
از عذابم راحتم کن
ای صدای تو نهایت
راهی نهایتم کن
عشق من ، منو صدا کن
تو منواز نو بنا کن
رهسپار قصه ها کن
تو به خاکستر نگاه کن
آتشی تازه به پا کن
ای بهار انتظارم
من زمین بی بهارم
شوره زار انتظارم
چهره ی شکسته دارم
جسم و جانی خسته دارم
به در ویرانه ی دل
بغض قفل بسته دارم
عشق من ، منو صدا کن
منو از خودم رها کن
تو اجاق مرده ی دل
آتشی تازه به پا کن
تو منو از نو بنا کن
عشق من ، منو صدا کن
قصمو بی انتها کن
روبروت اینه بگذار
ابدیتی بنا کن
عشق من ،منو صدا کن
من از دوستت دارم
از تو سخن از به آرامی
از تو سخن از به تو گفتن
از تو سخن از به آزادی
وقتی سخن از تو می گویم
از عاشق از عارفانه می گویم
از دوستت دارم
از خواهم داشت
از فکر عبور در به تنهایی
من با گذر از دل تو می کردم
من با سفر سیاه چشم تو زیباست
خواهم زیست
من با به تمنای تو خواهم ماند
من با سخن از تو
خواهم خواند
ما خاطره از شبانه می گیریم
ما خاطره از گریختن در یاد
از لذت ارمغان در پنهان
ما خاطره ایم از به نجواها
من دوست دارم از تو بگویم را
ای جلوه ی از به آرامی
من دوست دارم از تو شنیدن را
تو لذت نادر شنیدن باش
تو از به شباهت از به زیبایی
بر دیده تشنه ام تو دیدن باش
دلبر
تو ای بال و پر من
رفیق سفر من
می میرم اگه سایت
نباشه رو سر من
تویی خود خود عشق
که بی تو نفسم نیست
کجا تو خونه داری
که هر جا می رسم نیست
اهل کدوم دیاری
کجا تو خونه داری
که قبله گاهم اونجاست
هر جا که پا می ذاری
اهل کدوم دیاری
گل کدوم بهاری
که حتی فصل پاییز
باغ ترانه داری
ای دلبرم ای دلبر
ای از همه عزیز تر
ای تو مرا همه کس
داشتن تو مرا بس
تو دوره ی شبابم
تو اومدی به خوابم
گفتی نیاز من باش
ترانه ساز من باش
یه روزی راستی راستی
همون شدم که خواستی
شدی تو سرنوشتم
برای تو نوشتم
خسته ی دین و دنیا
ملحد و بت پرستم
تویی تو مذهب من
من تو رو می پرستم
ای دلبرم ای دلبر
ای از همه عزیز تر
ای تو مرا همه کس
داشتن تو مرا بس
با همه ی وجودم
برای تو سرودم
در طلب تو هستم
در طلب تو بودم
صدامو از تو دارم
شعرامو از تو دارم
اما تو رو ندارم
وای به روزگارم
تو ای بال و پر من
رفیق سفر من
می میرم اگه سایت
نباشه رو سر من